She believed in nothing; only her skepticism kept her from being an athiest. - Jean-Paul Sartre

به این فکر کردم که برای اینکه یک واقعۀ پیش پا افتاده تبدیل به ماجرا شود، کافی است و لازم است که آن را تعریف کنم. این همان چیزی است که مردم را گول می زند، آدم همیشه قصه گوست. با قصه های خودش و دیگران زندگی می کند. هرچه را که برایش رخ می دهد، از خلال همین قصه ها می بیند و تلاش می کند طوری زندگی کند که انگار دارد آن را نقل می کند.

ولی باید بین زندگی و قصه گویی یکی را انتخاب کند.

Non ci si può mettere il passato in tasca; bisogna avere una casa per sistemarvelo. Io non possiedo che il mio corpo; un uomo completamente solo, col suo corpo soltanto, non può fermare i ricordi, gli passano attraverso. Non dovrei lagnarmi: il mio solo desiderio è stato d'esser libero.

"But no: he was empty, he was confronted by a vast anger, a desperate anger, he saw it and could almost have touched it. But it was inert - if it were to live and find expression and suffer, he must lend it his own body. It was other people's anger. "Swine!" He clenched his fists, he strode along, but nothing came, the anger remained external to himself."