Steden maken me bang. Maar waag je niet te ver buiten hun muren, want dan betreed je het domein van de Vegetatie. Over een afstand van vele kilometer… - Jean-Paul Sartre

Yeryüzünde şu serüven duygusu kadar bağlı olduğum başka şey yok belki. Ama bu duygu istediği zaman geliyor, sonra hemen kaçıp gidiyor. Gittiği zaman nasıl bomboş kalıyorum. Yoksa hayatımı boşa harcadığımı anlatmak için mi bu kısa ve alaycı ziyaretleri yapıyor bana?
Ardımda, kentin içinde, geniş ve dümdüz yollarda, lambaların soğuk aydınlığında, yaman bir toplumsal olay can çekişiyordu, pazar gününün bitişiydi bu.

I am beginning to believe that nothing can ever be proved. These are honest hypotheses which take the facts into account: but I sense so definitely that they come from me, and that they are simply a way of unifying my own knowledge. Not a glimmer comes from Rollebon's side. Slow, lazy, sulky, the facts adapt themselves to the rigour of the order I wish to give them; but it remains outside of them. I have the feeling of doing a work of pure imagination.

Hiçbir şey değişmedi, ama yine de her şey başka bir biçimde var olup gidiyor. Anlatamıyorum. Bulantıya benziyor bu, ama aynı zamanda onun tam tersi.