This inner revolution is realistic because it maintains itself deliberately within the framework of existing institutions; the oppressed reckon with … - Jean-Paul Sartre

First, it has been charged with inviting people to remain in a kind of desperate quietism because, since no solutions are possible, we should have to consider action in this world as quite impossible. We should then end up in a philosophy of contemplation; and since contemplation is a luxury, we come in the end to a bourgeois philosophy. The communists in particular have made these charges.

Yeryüzünde şu serüven duygusu kadar bağlı olduğum başka şey yok belki. Ama bu duygu istediği zaman geliyor, sonra hemen kaçıp gidiyor. Gittiği zaman nasıl bomboş kalıyorum. Yoksa hayatımı boşa harcadığımı anlatmak için mi bu kısa ve alaycı ziyaretleri yapıyor bana?
Ardımda, kentin içinde, geniş ve dümdüz yollarda, lambaların soğuk aydınlığında, yaman bir toplumsal olay can çekişiyordu, pazar gününün bitişiydi bu.

اليوم...إنني وحيد وحدة قاتلة والبارحة...وحيد أيضا وماقبل البارحة إني أيضا كنت وحيد وهكذا أعيش حياتي مصارعا كل ليلة روتين حياتي المقيت والمقزز والذي ينتهي كل ليلة بالأنتصار علي دافعاً إياي للذهاب للنوم خافضاً رأسي أمام كل أشياء المنزل الموجودين وجوداً مصطنعاً والذين يسخرون مني و يستهزؤن من أنني أنا أيضا مثلهم لم أستطع أن أحقق وجودي وأهزم العدم المطلق قي حياتي وبذلك أكون مثلهم موجوداً وجوداً زائداً في الحياة