One always dies too soon - or too late. And yet one's whole life is complete at that moment, with a line drawn neatly under it, ready for the summing… - Jean-Paul Sartre

You are — your life, and nothing else.

One always dies too soon or too late. And yet, life is there, finished: the line is drawn, and it must all be added up. You are nothing other than your life.

One always dies too soon — or too late. And yet, life is there, finished: the line is drawn, and it must all be added up. You are nothing other than your life.

aramızda ancak bir beğeni ayrımı olsaydı tedirgin etmeyecektim sizi. ama her şey sizin yeteneğiniz varmış da benim yokmuş gibisine akıp gidiyor. amerikanvari hazırlanmış ıstakozu sevip sevmemekte özgürüm, ama insanları sevmiyorsam bir zavallıyım ve günışığında bana yer yok. onlar hayatın anlamını kendi tekellerine aldılar. umarım ki
söylemek istediğimi anlıyorsunuz. üstünde: insancıl olmayan buraya giremez yazılı kapıları otuz üç yıldır zorluyorum işte. giriştiğim her şeyi bırakmak zorunda kaldım. seçmek gerekiyordu: ya uyumsuz ve mahkûm edilmiş bir girişimi, ya da er-geç onların çıkarına yönelmesi gereken bir girişimi.

چنان تنهایی وحشتناکی احساس می‌کردم که خیال خودکشی به سرم زد. چیزی که جلویم را گرفت، این فکر بود که هیچ‌کس، مطلقاً هیچ‌کس، از مرگم متأثر نخواهد شد و من در مرگ خیلی تنهاتر از زندگی خواهم بود.

İnsan, insanlara var olmadıklarını inandırmak için bir felsefe incelemesine güvenemezdi. Bunun bir eylem olması gerekiyordu, gerçekten öylesine umutsuz bir eylem ki görüntüleri silsin götürsündü ve dünyanın hiçliğini gün ışığına göstersindi.
Bir patlama, kan içinde genç bir beden halının üstünde, bir kağıda yazılmış sözcükler: Kendimi öldürüyorum, çünkü var değilim. Ve siz de insan kardeşlerim, hiçsiniz!