Dum novus errat amor, vires sibi colligat usu:
Si bene nutrieris, tempore firmus erit.
Quem taurum metuis, vitulum mulcere solebas:
Sub qua nunc recubas arbore, virga fuit:
Nascitur exiguus, sed opes adquirit eundo,
Quaque venit, multas accipit amnis aquas.

Ipsa quidem virtus sibimet pulcherrima merces;
dulce tamen venit ad manis, cum gratia vitae
durat apud superos nec edunt oblivia laudem.

Modesto tamen et circumspecto iudicio de tantis viris pronuntiandum est, ne, quod plerisque accidit, damnent quae non intellegunt.

Atque aliquis senior veteres veneratus amores
annua constructo serta dabit tumulo,
et "bene" discedens dicet "placideque quiescas,
terraque securae sit super ossa levis."

Est enim quaedam etiam dolendi voluptas, praesertim si in amici sinu defleas, apud quem lacrimis tuis vel laus sit parata vel venia.

Ac velut hiberno deprensus navita ponto,
cui neque Temo piger neque amico sidere monstrat
Luna vias, medio caeli pelagique tumultu
stat rationis inops, jam jamque aut saxa malignis
expectat summersa vadis aut vertice acuto
spumantes scopulos erectae incurrere prorae.