Gaius Valerius Flaccus Quotes

Et, qua sibi fida magis vis
nulla, Prometheae florem de sanguine fibrae
promit nutritaque gramina monti,
quae sacer ille nives inter tristesque pruinas
durat alitque cruor.

Rebus semper pudor absit in artis.

Spumanti qualis in alto
Pliade capta ratis, trepidi quam sola magistri
cura tenet, rapidum ventis certantibus aequor
intemerata secat, Pollux sic providus ictus
servat.

Then the Father from his starry citadel beholding these glorious deeds of the Greeks and how the mighty work went forward, is glad.

Et dedit aequoreos caelo duce tendere cursus.

Gemit inritus ille
Colchidos ora tuens. totos tunc contrahit artus
monte dolor cunctaeque tremunt sub falce catenae.

Ecce autem pavidae virgo de more columbae
quae super ingenti circumdata praepetis umbra
in quemcumque tremens hominem cadit, haud secus illa
acta timore gravi mediam se misit.

Latmius aestiva residet venator in umbra
dignus amore deae, velatis cornibus et iam
Luna venit.

Nox simul astriferas profert optabilis umbras.

<nowiki>'</nowiki>Tune sequeris' ait 'quidquam aut patiere pudendum
cum tibi tot mortes scelerisque brevissima tanti
effugia?'

Percutit ore lyram nomenque relinquit harenis.

Where still the branches guarded the skin of ruddy hue, like to illumined cloud or to Iris when she ungirds her robe and glides to meet glowing Phoebus.

Iamque altae cecidere iubae nutatque coactum
iam caput atque ingens extra sua vellera cervix
ceu refluens Padus aut septem proiectus in amnes
Nilus et Hesperium veniens Alpheos in orbem.

Absyrtus subita praeceps cum classe parentis
advehitur profugis infestam lampada Grais
concutiens.

Diripiunt verruntque dapes foedataque turbant
pocula, saevit odor surgitque miserrima pugna
parque mihi monstrisque fames. sprevere quod omnes
pollueruntque manu quodque unguibus excidit atris
has mihi fert in luce moras.