Tacitumque a principe vulgus dissidet, et, qui mos populis, venturus amatur. - Publius Papinius Statius

Qualis ubi audito venantum murmure tigris
horruit in maculas somnosque excussit inertes,
bella cupit laxatque genas et temperat ungues,
mox ruit in turmas natisque alimenta cruentis
spirantem fert ore virum.

Radiant majore sereno
culmina et arcano florentes lumine postes.
postquam jussa quies siluitque exterritus orbis,
incipit ex alto: grave et inmutabile sanctis
pondus adest verbis, et vocem fata sequuntur.

Impia jam merita scrutatus lumina dextra
merserat aeterna damnatum nocte pudorem
Oedipodes longaque animam sub morte trahebat.
illum indulgentem tenebris imaeque recessu
sedis inaspectos caelo radiisque penates
seruantem tamen adsiduis circumuolat alis
saeva dies animi, scelerumque in pectore Dirae.