مهما كان الألم الذي يفجع به الإنسان وهو في مقتبل عمره في عزيز لديه ، فإن ذلك يكون أخف وقعا على النفس مما لوحدث في سن متأخرة بعد أن تكون الحياة قد نضب… - Romain Rolland

و این معجزه موسیقی بود. همه‌چیز را در فضائی مه‌آلود فرو می‌برد و آن‌ها را به صورت زیبا و شریف و آرزوخیز در می‌آورد. موسیقی نیازی شدید به دوست داشتن در روح شنونده برمی‌انگیخت؛ و در همان حال برای پر کردن حفره‌ای که خود پدید آورده بود اشباح عشق را در برابرش می‌گذاشت.

When Christophe at last made up his mind to go to bed, chilled in body and soul, he heard the window below him shut. And, as he lay, he thought sadly that it is cruel for the poor to dwell on the past, for they have no right to have a past, like the rich: they have no home, no corner of the earth wherein to house their memories: their joys, their sorrows, all their days, are scattered in the wind.

Let us be bold and proclaim the truth to the elders of these young men, to their moral guides, to their religious and secular leaders, to the Churches, the great thinkers, the leaders of socialism; these living riches, these treasures of heroism you held in your hands; for what are you squandering them? What ideal have you held up to the devotion of these youths so eager to sacrifice themselves? Their mutual slaughter!