Ad primos turgentia lumina fletus. - Gaius Valerius Flaccus

Latmius aestiva residet venator in umbra
dignus amore deae, velatis cornibus et iam
Luna venit.

Tum vero extremo percussa dolore
arripit Aesoniden dextra ac summissa profatur:
'sis memor, oro, mei, contra memor ipsa manebo,
crede, tui. quantum hinc aberis, dic quaeso, profundi?
quod caeli spectabo latus?'

Velut ante comas ac summa cacumina silvae
lenibus adludit flabris levis Auster, at illum
protinus immanem miserae sensere carinae.