ایوا : ویکتور می‌گوید که دیگر نمی‌تواند به خدا اعتقاد داشته باشد. زیرا خدا می‌گذارد که بچه‌ها بمیرند، زنده در آتش بسوزند، تیر بخورند، یا دیوانه شوند.… - Ingmar Bergman

" "

ایوا : ویکتور می‌گوید که دیگر نمی‌تواند به خدا اعتقاد داشته باشد. زیرا خدا می‌گذارد که بچه‌ها بمیرند، زنده در آتش بسوزند، تیر بخورند، یا دیوانه شوند. من سعی می‌کنم که برایش توضیح بدهم که بچه‌ها با بزرگترها فرقی ندارند، چون آدم‌های بزرگ هم هنوز بچه هستند، اما در لباس آدم‌های بزرگ زندگی می‌کنند. از نظر من انسان موجود عظیمی است که در خیال نمی‌‌‌گنجد. همه چیز، از بالاترین تا پست‌‌ترین چیزها در وجود اوست. همانطور که در زندگی هم هست. به نظر من انسان تصویری از خداست و همه چیز، همه‌ی نیروهای عظیم در خدا جمع است. بعد، شیاطین و مقدسین و پیامبران و تاریک‌اندیشان و هنرمندان و بت‌شکنان آفریده شده‌اند. همه‌ی چیزها در کنار هم وجود دارند و در همدیگر تداخل می‌کنند. مثل تصویرهای بزرگی که مرتب در حال تغییرند، منظورم را می‌فهمید؟ به این ترتیب باید حقیقت‌های بیشماری وجود داشته باشد. نه فقط یک حقیقت که ما آن را با حواس گنگ خود درک می‌کنیم، بلکه انبوهی از حقیقت‌ها که در پیرامون و درون و برون ما حضور دارند. اعتقاد به هرنوع محدودیتی صرفا ناشی از ترس و تعصب است. حدی وجود ندارد. نه برای افکار و نه برای احساسات. اضطراب است که حدود را می‌سازد. شما این‌طور فکر نمی‌کنید؟...در مورد مسیح هم همینطور است. او قوانین و حد و مرزها را با قوانین کاملا تازه که هرگز کسی چیزی درباره آن نشنیده است در هم می‌شکند : با عشق.تعجبی ندارد که چرا مردم متوحش و خشمگین بودند. درست به همان شکل که هرگاه دستخوش احساساتی عمیق می‌شوند، می‌هراسند و می‌گریزند و به خاطر نگرانی برای احساسات مرده و عواطف پژمرده‌شان خونِ دل می‌خورند