مرا با حقیقت بیازار ؛ اما هر گز با دروغ آرامم نکن - رومن رولان - Romain Rolland

When Christophe at last made up his mind to go to bed, chilled in body and soul, he heard the window below him shut. And, as he lay, he thought sadly that it is cruel for the poor to dwell on the past, for they have no right to have a past, like the rich: they have no home, no corner of the earth wherein to house their memories: their joys, their sorrows, all their days, are scattered in the wind.

No one ever reads a book. He
reads himself through books.

در زندگی لحظه‌های قاطعی هست که در آن، همان‌گونه که در شهرهای بزرگ سر شب ناگهان برق روشن می‌شود، آتش جاویدان در جان تیره فروزان می‌گردد. کافی است که جرقه‌ای از یک روح دیگر برجهد و آتش پرومته را به جانی که چشم به راه آن است منتقل سازد.