النقص ليس في الذكاء الذي هو متوفر بكثرة، و لكنه في التدريب المنظم على التفكير النقدي الذي هو سلعة نادرة - Carl Sagan

We're made of star stuff. We are a way for the cosmos to know itself.

A disdain for the practical swept the ancient world. Plato urged astronomers to think about the heavens, but not to waste their time observing them. Aristotle believed that: “The lower sort are by nature slaves, and it is better for them as for all inferiors that they should be under the rule of a master.… The slave shares in his master’s life; the artisan is less closely connected with him, and only attains excellence in proportion as he becomes a slave. The meaner sort of mechanic has a special and separate slavery.” Plutarch wrote: “It does not of necessity follow that, if the work delight you with its grace, the one who wrought it is worthy of esteem.” Xenophon’s opinion was: “What are called the mechanical arts carry a social stigma and are rightly dishonoured in our cities.” As a result of such attitudes, the brilliant and promising Ionian experimental method was largely abandoned for two thousand years. Without experiment, there is no way to choose among contending hypotheses, no way for science to advance. The anti-empirical taint of the Pythagoreans survives to this day. But why? Where did this distaste for experiment come from? An explanation for the decline of ancient science has been put forward by the historian of science, Benjamin Farrington: The mercantile tradition, which led to Ionian science, also led to a slave economy. The owning of slaves was the road to wealth and power. Polycrates’ fortifications were built by slaves. Athens in the time of Pericles, Plato and Aristotle had a vast slave population. All the brave Athenian talk about democracy applied only to a privileged few. What slaves characteristically perform is manual labor. But scientific experimentation is manual labor, from which the slaveholders are preferentially distanced; while it is only the slaveholders — politely called “gentle-men” in some societies — who have the leisure to do science. Accordingly, almost no one did science. The Ionians were perfectly able to make machines of s

Kosmos jest prawie pusty. Nie ma właściwie żadnych szans, by któraś z sond Voyager kiedykolwiek napotkała inny układ słoneczny - nawet gdyby każda z gwiazd na niebie miała planety. Zarówno instrukcje na pojemnikach płyt napisane w czymś, co uznaliśmy za powszechnie zrozumiałe naukowe piktogramy, jak i same płyty mogą zostać odczytane jedynie wtedy, gdy kiedyś ktoś w odległej przyszłości, przedstawiciele obcej cywilizacji natkną się na Voyagera w głębinach przestrzeni międzygwiezdnej. Ponieważ obie sondy będą krążyć wokół środka Drogi Mlecznej w zasadzie wiecznie, pozostaje mnóstwo czasu na odkrycie tych płyt - jeśli tylko jest ktoś, kto mógłby je znaleźć.
(...)
Jeśli istoty rozumne będą bardziej zaawansowane w rozwoju naukowym i technicznym od nas - gdyby tak nie było, nie odnalazłyby małej, niemej sondy w międzygalaktycznych przestworzach - to może bez trudu odczytają zapis na płytach. Może zrozumieją nietrwały charakter naszego społeczeństwa, ów rozziew między możliwościami naszej techniki a naszą mądrością. Może będą się zastanawiać, czy od czasu wystrzelenia Voyagera zdążyliśmy unicestwić siebie, czy też wznieśliśmy się na wyższy etap rozwoju?
Może też zdarzyć się tak, że płyty te nie zostaną nigdy przez nikogo odczytane. Może w ciągu pięciu miliardów lat nikt się na nie nie natknie. Pięć miliardów lat to bardzo długi okres. W ciągu pięciu miliardów lat ludzkość bądź wyginie, bądź przekształci się w inne istoty; nie przetrwają żadne z naszych sztucznych wytworów na ziemi, kontynenty ulegną zniszczeniu lub zmienią się nie do poznania, a Słońce, postępując w swej ewolucji, spali Ziemię na popiół lub przemieni w obłok atomów.
Z dala od domu, nietknięte przez te odległe katastrofy, Voyagery będą kontynuowały swą podróż, niosąc wspomnienie nieistniejącego już świata.