Nulla autem effigies, nulli commissa metallo forma dei: mentes habitare et pectora gaudet. - Publius Papinius Statius

Stare adeo miserum est, pereunt vestigia mille
ante fugam, absentemque ferit grauis ungula campum.

Unde iste per orbem
primus venturi miseris animantibus aeger
crevit amor? divumne feras hoc munus, an ipsi,
gens avida et parto non umquam stare quieti,
eruimus quae prima dies, ubi terminus aevi,
quid bonus ille deum genitor, quid ferrea Clotho
cogitet? hinc fibrae et volucrum per nubila sermo
astrorumque vices numerataque semita lunae
Thessalicumque nefas. at non prior aureus ille
sanguis avum scopulisque satae vel robore gentes
mentibus his usae; silvas amor unus humumque
edomuisse manu; quid crastina volveret aetas
scire nefas homini. nos, pravum et flebile vulgus,
scrutati penitus superos.

Volucrum sic turba recentum,
cum reducem longo prospexit in aere matrem,
ire cupit contra summique e margine nidi
extat hians, iam iamque cadat, ni pectore toto
obstet aperta parens et amantibus increpat alis.