The attempt to force human beings to despise themselves is what I call hell. - André Malraux

"İnsan bir varlıkta ancak kendi değiştirdiği şeylere sahip olabilir...

"Niye çalıştığını bilmeden günde on iki saat çalışan bir insan için, ne saygınlık, ne de gerçek bir yaşam mümkün değildir." Bu çalışma bir anlam kazanmalı, bir vatana dönüşmeliydi. (...)

Marksizm bir öğreti değil, bir iradedir; proletarya ve yandaşları - yani sizler - için, kendini tanıma, kendini olduğu gibi hissetme, olduğu gibi yenme iradesidir; haklı çıkmak için değil, kendinize ihanet etmeden yenmek için marksist olmalısınız. (...)

Ama marksizmde hem bir kaçınılmaz kader duygusu, hem de bir irade yüceltimi var. Kader ne zaman iradenin önüne geçse, ben kuşkulanmaya başlarım. (...)

Gebereceksek, hiç değilse insan olmak için geberelim. (...)

- Hangi siyasi inanç dünyanın acısını anlatabilir ki?
- Ben acıyı anlatmaktan çox azaltmayı yeğlerim. Sesiniz insanlık dolu. Acıyı huşu içinde seyretmekten ibaret insanlıktan hoşlanmam.
- Başka bir insanlık olduğundan emin misiniz Çen?
- Açıklaması zor... Başka, en azından sadece seyretmekten ibaret olmayan bir insanlık var... (...)

Ben Çin falan kurmak istemiyorum, dedi Suan, ben Çin olsun ya da olmasın, kendi safımdakileri kurtarmak istiyorum. Yoksulları. Ben onlar için ölmeyi, öldermeyi kabulleniyorum. Sadece onlar için... (...)

Bizimkiler için yapabileceğin en iyi şey, ölmeye karar vermektir. Hiçbir insan, bu kararı veren kadar etkili olamaz. (...)

Bir kadını anlayıp açıklamakla uğraşan düşüncede erotik bir şeyler vardır... Bir kadını tanımayı istemek, hep ona sahip olmanın ya da ondan intikam almanın bir biçimidir. (...)

Bir insanın içinde bulunduğu, nasıl desem, insanlık durumuna katlanması çok az rastlanan bir olaydır. (...)

Zaten insanlar belki de iktidarı umursamıyor. Bu düşüncede onları asıl büyüleyen, gerçek erk değil, o mevkinin sağlayacağı tatlı keyifler düşüdür. Kralın erki yönetmektir, değil mi? Ama insan yönetmek istemez: Sizin de dediğiniz gibi, baskı yaomak ister. İnsanlar dünyasında insandan fazla bir şey olmak ister. İnsanlık d

His [Francisco Goya's] debt to the Christianity of the eighteenth century is contained in the idea that politics was just adopting from the Gospels: the conviction that man has a right to justice. Such a statement would seem utterly conceited to a Roman, who would doubtless have looked upon the Disasters as we look upon photographs of the amphitheatre...But if Goya thought that man has not come onto the earth to be cut to pieces he thought that he must have come here for something. Is it to live in joy and honour? Not only that; it is to come to terms with the world. And the message he never ceased to preach, a message underlined by war, is that man only comes to terms with the world by blinding himself with childishness.

The day may come when, contemplating a world given back to the primeval forst, a human survivor will have no means of even guessing how much intelligence Man once imposed upon the forms of the earth, when he set up the stones of Florence in the billowing expanse of the Tuscan olive-groves. No trace will be left then of the palaces that saw Michelangelo pass by, nursing his grievances against Raphael; and nothing of the little Paris cafes where Renoir once sat beside Cezanne, Van Gogh beside Gauguin. Solitude, vicegerent of Eternity, vanquishes men's dreams no less than armies, and men have known this ever since they came into being and realized that they must die.