Vincite virtute vera.

Alitur vitium, vivitque tegendo.

Spectatum veniunt, veniunt spectentur ut ipsae.

Vitia erunt donec homines

Vitam impendere vero.

Excole virtutem; virtus post funera vivit,
Solaque post mortem nos superesse facit.

Ipse viam tantum potui docuisse repertam
Aonas ad montes, longeque ostendere Musas
Plaudentes celsae choreas in vertice rupis.

Dum licet, in rebus jucundis vive beatus;
Vive memor quam sis aevi brevis.

Vitaque mancipio, nulli datur, omnibus usu.

Disce, puer, virtutem ex me verumque laborem,
Fortunam ex aliis.

Mihi autem videtur acerba semper et immatura mors eorum, qui immortale aliquid parant.

Virtus est vitium fugere et sapientia prima
stultitia caruisse.

Vide, inquiunt, ut invicem se diligant; ipsi enim invicem oderunt: et ut pro alterutro mori sint parati; ipsi enim ad occidendum alterutrum paratiores erunt.

Ex umbris et imaginibus in veritatem!