If we believed that those agencies were appointed by a benevolent Providence as the means of accomplishing wise purposes which could not be compassed… - John Stuart Mill

Human beings are no longer born to their place in life, and chained down by an inexorable bond to the place they are born to, but are free to employ their faculties, and such favourable chances as offer, to achieve the lot which may appear to them most desirable.

All students of man and society who possess that first requisite for so difficult a study, a due sense of its difficulties, are aware that the besetting danger is not so much of embracing falsehood for truth, as of mistaking part of the truth for the whole. It might be plausibly maintained that in almost every one of the leading controversies, past or present, in social philosophy, both sides were in the right in what they affirmed, though wrong in what they denied; and that if either could have been made to take the other’s views in addition to its own, little more would have been needed to make its doctrine correct.

"در مورد هر انسانی که قضاوتش به راستی شایسته‌ی اطمینان است این سوال پیش می‌آید که چطور شده است عقیده‌ی وی این اندازه مورد اطمینان قرار گرفته است؟
برای اینکه فکرش برای شنیدن هر نوع تنقیدی از رفتار و عقایدش باز بوده است. برای اینکه عادت داشته است به تمام آن حرف‌هایی که بر ضد عقایدش اقامه می‌شده است گوش بدهد تا اینکه بتواند از گفته‌های صحیح مخالفان بهره‌مند گردد و در همان حال خود بی‌پرده ببیند که چه قسمت‌هایی از گفته‌ها و دلایل ایشان باطل است و بطلان آن را سر فرصت به دیگران هم نشان بدهد. برای اینکه احساس کرده است که تنها راهی که یک موجود بشری به کمک آن می‌تواند تا حدی به شناختن "سرتاپای یک موضوع" موفق گردد این است که به هر گونه حرف یا نظری که اشخاص مختلف، با عقاید مختلف، درباره‌ی آن موضوع دارند گوش دهد و تمام شکل‌هایی را که آن موضوع در افکار مختلف به خود می‌گیرد از نظرگاه صاحبان آن افکار بررسی کند. هیچ خردمندی جز با گذشتن از این راه خردمند نگردیده است و اصلا نیروی خالقه‌ی فهم بشر طوری آفریده نشده است که وی بتواند از راهی دیگر خردمند گردد."