Love is a reciprocal torture. - Marcel Proust

Our desires interweave with one another; and in the confusion of existence, it is seldom that a joy is promptly paired with the desire that longed for it.

Now the same mystery which often veils from our eyes the reason for a catastrophe envelops just as frequently, when love is in question, the suddenness of certain happy solutions, such as had been brought to me by Gilberte's letter. Happy, or at least seemingly happy, for there are few that can really be happy when we are dealing with a sentiment of such a kind that any satisfaction we can give it does no more, as a rule, than dislodge some pain. And yet sometimes a respite is granted us, and we have for a little while the illusion of being healed.

فهمیدم احساس‌های مشابهی، هم‌زمان و به ترتیبی از پیش حساب‌شده، به همه‌ی آدم‌ها دست نمی‌دهد. بعدها، هر بار که کتاب خواندنی طولانی حال گپ‌زدن را در من انگیخته بود می‌دیدم که برعکس، دوستی که اشتیاق سخن‌گفتن با او را داشتم گفت‌وگویی را با لذت به پایان برده است و دیگر می‌خواهد آسوده جیزبخواند. اگر مهربانانه به پدر و مادرم فکر کرده و برای خوشامدشان تصمیم‌هایی بسیار عاقلانه و شایسته گرفته بودم، می‌دیدم که آن دو در همان زمان به خطای کوچکی از من که خودم فراموش‌اش کرده بودم پی برده‌اند و در همان لحظه‌ای که به سوی‌شان پر می‌کشیدم تا ببوسم‌شان، به سختی سرزنش‌ام می‌کردند