For, medicine being a compendium of the successive and contradictory mistakes of medical practitioners, when we summon the wisest of them to our aid,… - Marcel Proust

notre personnalité sociale est une création de la pensée des autres.

نمی توانست با اندیشه اش درد را آرام کند، انگاری که دردی فیزیکی باشد، اما درد فیزیکی از آنجا که از اندیشه مستقل است ، دستکم اندیشه می تواند برا آن تامل کند، ببیند که فروکش کرده یا برای کوتاه زمانی بازایستاده است. ولی آن درد را، اندیشه با همان یادآوری اش دوباره پدید می آورد. همین که می خواستی دیگر به آن نیندیشی باز به آن می اندیشیدی و باز درد می کشیدی، و هنگامی که، در گفت و گو با دوستان، آن را از یاد برده بود، ناگهان کلمه ای حالت چهره اش را دگرگون می کرد، همچون زخمی ای که کسی ناآگاهانه و بی احتیاط به اندام آسیب دیده اش دست بزند.

It may be that I might have inferred from the pages that life teaches us to diminish the value of what we read, and shows us that the things which the writer commends to us were never worth very much; yet I might equally well have come to the opposite conclusion, that reading teaches us to place a higher value on life, a value which we did not know how to appreciate, and the true extent of which we come to realize only through the book.