Parties of this sort are as a rule premature. They have little reality until the following day, when they occupy the attention of the people who were… - Marcel Proust

فهمیدم احساس‌های مشابهی، هم‌زمان و به ترتیبی از پیش حساب‌شده، به همه‌ی آدم‌ها دست نمی‌دهد. بعدها، هر بار که کتاب خواندنی طولانی حال گپ‌زدن را در من انگیخته بود می‌دیدم که برعکس، دوستی که اشتیاق سخن‌گفتن با او را داشتم گفت‌وگویی را با لذت به پایان برده است و دیگر می‌خواهد آسوده جیزبخواند. اگر مهربانانه به پدر و مادرم فکر کرده و برای خوشامدشان تصمیم‌هایی بسیار عاقلانه و شایسته گرفته بودم، می‌دیدم که آن دو در همان زمان به خطای کوچکی از من که خودم فراموش‌اش کرده بودم پی برده‌اند و در همان لحظه‌ای که به سوی‌شان پر می‌کشیدم تا ببوسم‌شان، به سختی سرزنش‌ام می‌کردند

...for each of us sees clarity only in those ideas which have the same degree of confusion as his own.

But sometimes the future is latent in us without our knowing it, and our supposedly lying words foreshadow an imminent reality.