Monstrum horrendum, informe, ingens, cui lumen ademptum.

Ergo vivida vis animi pervicit et extra
processit longe flammantia moenia mundi
atque omne immensum peragravit mente animoque.

Sentimus experimurque, nos aeternos esse.

Aut monstrare lyra veteres heroas alumno.

Dum taxat, rerum magnarum parva potest res
exemplare dare et vestigia notitiae.

Omnia mutantur, nos et mutamur in illis.

Ac velut hiberno deprensus navita ponto,
cui neque Temo piger neque amico sidere monstrat
Luna vias, medio caeli pelagique tumultu
stat rationis inops, jam jamque aut saxa malignis
expectat summersa vadis aut vertice acuto
spumantes scopulos erectae incurrere prorae.

Homo qui erranti comiter monstrat viam,
Quasi lumen de suo lumine accendat facit;
Nihilo minus ipsi lucet, cum illi accenderit.

Exemplumque dei quisque est in imagine parva.

Omnia mortali mutantur lege creata,
Nec se cognoscunt terræ vertentibus annis,
Et mutant variam faciem per sæcula gentes,
At manet incolumis mundus suaque omnia servat.

Omnia mutantur; nihil interit

Vitaque mancipio, nulli datur, omnibus usu.