When you see a man, do you ask yourself whether he is a novel or a poem? - Romain Rolland

من نه آنچه را که او گفته بود بل آنچه را که خودم می خواستم بگویم می خواندم،-واژه هایی را می خواندم که اندیشه کودکانه خودم شکسته بسته می کوشید تا هجی کند. کتاب را هرگز کسی نمی خواند. در خلال کتابها ما خود را می خوانیم، خواه برای کشف و خواه برای بررسی خود. و آنان که دید عینی تری دارند بیشتر دچار پندارند. بزرگترین کتاب آن نیست که پیامش بسان تلگرامی روی نوار کاغذ، در مغز نقش می بندد، بل آنکه ضربه جانبخش وی زندگی های دیگری را بیدار کند و آتش خود را که از همه گون درخت مایه می گیرد از یکی به دیگری سرایت دهد و، پس از آنکه آتش سوزی درگرفت، از جنگلی به جنگل دیگر خیز بردارد.

Thou art come back to me, Thou art come back to me! O Thou, whom I had lost! . . . Why didst Thou abandon me?" "To fulfil My task, that thou didst abandon."
"What task?"
"My fight."
"What need hast Thou to fight? Art Thou not master of all?"
"I am not the master."
"Art Thou not All that Is?"
"I am not all that is. I am Life fighting Nothingness. I am not Nothingness, I am the Fire which burns in the Night. I am not the Night. I am the eternal Light; I am not an eternal destiny soaring above the fight. I am free Will which struggles eternally. Struggle and burn with Me.

Poco nos importa el éxito, ya que se trata de ser grande y no de parecerlo.