If you knew the end of your story, nothing on any page — not one of your dramas, could bother you as much. - Hafez

به مژگان سیه کردی هزاران رخنه در دینم
بیا کز چشم بیمارت هزاران درد برچینم
الا ای همنشین دل که یارانت برفت از یاد
مرا روزی مباد آن دم که بی یاد تو بنشینم
جهان پیر است و بی‌بنیاد از این فرهادکش فریاد
که کرد افسون و نیرنگش ملول از جان شیرینم
ز تاب آتش دوری شدم غرق عرق چون گل
بیار ای باد شبگیری نسیمی زان عرق چینم
جهان فانی و باقی فدای شاهد و ساقی
که سلطانی عالم را طفیل عشق می‌بینم
اگر بر جای من غیری گزیند دوست حاکم اوست
حرامم باد اگر من جان به جای دوست بگزینم
صباح الخیر زد بلبل کجایی ساقیا برخیز
که غوغا می‌کند در سر خیال خواب دوشینم
شب رحلت هم از بستر روم در قصر حورالعین
اگر در وقت جان دادن تو باشی شمع بالینم
حدیث آرزومندی که در این نامه ثبت افتاد
همانا بی‌غلط باشد که حافظ داد تلقینم

The recurring number forty, for example, might not be meant literally. In spiritual literature, “forty” is often used to indicate a term of learning or change, such as the “forty days and forty nights” of Noah’s Flood. Forty is also called “the number of perseverance,” marking a period of growth through testing, trial and purification. After the exodus from Egypt, the Israelites endured “forty years of wandering” in the wilderness before they were ready to enter the Promised Land. Jesus, following the ancient practice of the prophets, went into the desert for a great seclusion of forty days, which he described as a period of purification and preparation for the next stage of his work. The Buddha attained final enlightenment after forty days of continuous meditation. One can find many examples, East and West.

Start seeing everything as God, But keep it a secret.