Για την ακρίβεια, με βασάνιζαν τόσες αμφίβολιες και σφάλματα ώστε νόμιζα πως, στην προσπάθεια μου να μορφωθώ, δεν είχα αποκομίσει κανένα όφελος πέρα … - René Descartes

Zira bilimlerin hepsi insan bilgeliğinden (humana sapientia) başka bir şey değildir ve nasıl ki şeylerin çeşit çeşit olması, onları aydınlatan güneşin doğasında bir fark yaratmıyorsa, akıl da ne kadar farklı konuyla ilgilenirse ilgilensin hep bir ve aynı kalır. Dolayısıyla insan aklının herhangi bir sınırlamaya ihtiyacı yoktur. Bir doğrunun bilinmesi, bir sanatı edinmenin bir diğerini edinmeyi engellemesi gibi değildir; başka bir doğrunun bilinmesine engel olmasının aksine bu konuda bize yardımcı bile olur.

I found myself beset by so many doubts and errors that I came to think I had gained nothing from my attempts to become educated but increasing recognition of my ignorance.

I suppose therefore that all things I see are illusions; I believe that nothing has ever existed of everything my lying memory tells me. I think I have no senses. I believe that body, shape, extension, motion, location are functions. What is there then that can be taken as true? Perhaps only this one thing, that nothing at all is certain.