What a hell of an economic system! Some are replete with everything while others, whose stomachs are no less demanding, whose hunger is just as recur… - Denis Diderot

Αφήνω τις σκέψεις μου να καλπάζουν σε τέλεια εγκατάλειψη, να τρέχουν αχαλίνωτες ν’ ακολουθήσουν την πρώτη σοφή ή ανόητη ιδέα που μου έρχεται στο μυαλό, όπως αυτοί οι ξεδιάντροποι νεαροί που τρέχουν πίσω από ένα κουτοκόριτσο με χαριτωμένο προσωπάκι ενώ το ξέρουν καλά πως θα την αφήσουν σε λιγάκι για κάποια άλλη. Έτσι είναι όλοι τους, κολλάνε στην κάθε μια αλλά πουθενά δεν στεριώνουν. Στη δική μου περίπτωση οι σκέψεις μου αντικαθιστούν τις πόρνες όλου του κόσμου.

Comment s’étaient-ils rencontrés? Par hasard, comme tout le monde. Comment s’appelaient-ils? Que vous importe? D’où venaient-ils? Du lieu le plus prochain. Où allaient-ils? Est-ce que l’on sait où l’on va? Que disaient-ils? Le maître ne disait rien; et Jacques disait que son capitaine disait que tout ce qui nous arrive de bien et de mal ici-bas était écrit là-haut.

As for our celebrated lawgivers, who have cast us in our present awkward mold, you may be sure that they have acted to serve their interests and not ours. Witness all our political, civil, and religious institutions — examine them thoroughly: unless I am very much mistaken, you will see how, through the ages, the human race has been broken to the halter that a handful of rascals were itching to impose. Watch out for the fellow who talks about putting things in order! Putting things in order always means getting other people under your control.