Binyıllar üzerinden bakıldığında, insanî tutkular birbirine karışır. Zaman insanların duyduğu aşk ve nefretlerden, bağlanmalardan, mücadelelerden ve … - Claude Lévi-Strauss

Antropologlar, yaşam biçimlerimizin, inandığımız değerlerin, mümkün olan yegâne yaşam biçimleri ve değerler olmadığını; başka yaşam tarzlarının, başka değer sistemlerinin de insan topluluklarının mutluluğa ulaşmasına imkân vermiş olduğunu ve hâlâ da vermeye devam ettiğini kanıtlamaya çalışırlar. Dolayısıyla antropoloji, böbürlenmelerimize gem vurmaya, başka yaşam tarzlarına saygı duymaya, bizi şaşırtan, şoke eden ya da tiksindiren başka usulleri öğrenmek suretiyle kendimizi sorgulamaya çağırır bizleri.
...
Antropoloğun kendine özgü kültürler arasındaki farklara gösterdiği dikkat ve duyduğu saygı, yaklaşımının özünü oluşturur.

Not only does a journey transport us over enormous distances, it also causes us to move a few degrees up or down in the social scale. It displaces us physically and also — for better or for worse — takes us out of our class context, so that the colour and flavour of certain places cannot be dissociated from the always unexpected social level on which we find ourselves in experiencing them.

From time to time, too, and for the space of two or three paces, an image or an echo would rise up from the recesses of time: in the little streets of the beaters of silver and gold, for instance, there was a clear, unhurried tinkling, as if a djinn with a thousand arms was absent-mindedly practising on a xylophone.