Unlimited Quote Collections
Organize your favorite quotes without limits. Create themed collections for every occasion with Premium.
" "در زمانهای زندگی میکنیم که تراژدی یک فرم هنری نیست، بلکه شکلی از تاریخ است. نمایشنامهنویسان دیگر تراژدی نمینویسند. اما آثار هنریای داریم (که هماره به این نام خوانده نمیشوند) که تراژدیهای تاریخی بزرگ زمانهی ما را بازتاب میدهند یا در صدد حل آن برمیآیند
.
از آنجا که رخداد تراژیک اعلای دوران ما کشتار شش میلیون یهودی اروپایی است، یکی از جالبترین و تاثیرگذارترین آثار هنری ده سال گذشته محاکمهی آدولف آیشمان در سال 1961 بود
.
همانطور که هانا آرنت و دیگران اشاره کردهاند، اگر بخواهیم دقیقا بر مبنای ملاحظات حقوقی سخن بگوییم، مبنای حقوقی محاکمهی آیشمان، مربوطیت تمامی شواهد ارایه شده و مشروعیت برخی از روندهای به کار رفته، میتوانند محل سوال باشند. اما حقیقت آن است که محاکمهی آیشمان نه تنها با معیارهای حقوقی محض سازگاری نداشت، بلکه نمیتوانست چنین باشد. او در نقشی دوگانه ظاهر میشد: به عنوان خاص و عام، به عنوان مردی سرشار از گناهی مشخص و مهیب، و به عنوان یک رمز یا نشانه که کل تاریخ ضدسامیگری را که با این شهادت غیرقابلتصور به نقطهی اوج خود رسید نمایندگی میکرد
.
به این ترتیب این محاکمه موقعیتی برای تلاش در جهت فهمپذیر کردن امر فهمناپذیر به شمار میآمد. به این منظور، در حالی که آیشمان خونسرد با عینک روی چشمانش درون قفس شیشهای ضدگلولهاش نشسته بود- با لبان فروبسته، و با این همه شبیه یکی از مخلوقات در حال فریاد و با این حال مسکوت نقاشیهای فرانسیس بیکن- نوعی سوگواری دستهجمعی عظیم در صحن دادگاه به اجرا درآمد. انبوهی از واقعیتها در مورد امحا یهودیان روی هم تلنبار شد؛ فریاد عظیم رنجی تاریخی ثبت و پیاده شد. کارکرد این محاکمه همانند کارکرد نمایشهای تراژیک بود: فراتر و برتر از حکم و مجازات؛ نوعی پالایش یا کاتارسیس
.
Susan Sontag (16 January 1933 – 28 December 2004) was an American essayist, literary critic, cultural theorist, and political activist.
Biography information from Wikiquote
Organize your favorite quotes without limits. Create themed collections for every occasion with Premium.
Related quotes. More quotes will automatically load as you scroll down, or you can use the load more buttons.
To have a museum chronicling the great crime that was African slavery in the United States of America would be to acknowledge that the evil was here. Americans prefer to picture the evil that was there, and from which the United States-a unique nation, one without any certifiably wicked leaders throughout its entire history-is exempt. That this country, like every other country, has its tragic past does not sit well with the founding, and still all-powerful belief in American exceptionalism.
Because it is a world event — that is, because it affects the West — it is regarded as not just a natural disaster. It is filled with historical meaning. (Part of the self-definition of Europe and the neo-European countries is that it, the First World, is where major calamities are history-making, transformative, while in poor, African or Asian countries they are part of a cycle, and therefore something like an aspect of nature.)
Enjoy ad-free browsing, unlimited collections, and advanced search features with Premium.