Born on June 28 — Quotes

A father has done but a third of his task when he begets children and provides a living for them. He owes men to humanity, citizens to the state. A man who can pay this threefold debt and neglect to do so is guilty, more guilty, perhaps, if he pays it in part than when he neglects it entirely. He has no right to be a father if he cannot fulfil a father's duties. Poverty, pressure of business, mistaken social prejudices, none of these can excuse a man from his duty, which is to support and educate his own children.

My wit is often characterized as being Jewish comedy. Occasionally, that’s true. But for the most part to characterize my humor as purely Jewish humor is not accurate. It’s really New York humor. New York humor is not just Jewish humor. It has a certain rhythm. It has a certain intensity and a certain pulse.

As long as we desire, we can do without happiness: we expect to achieve it. If happiness fails to come, hope persists, and the charm of illusion lasts as long as the passion that causes it. So this condition is sufficient in itself, and the anxiety it inflicts is a sort of enjoyment that compensates for reality… Woe to him who has nothing left to desire… We enjoy less what we obtain than what we hope for, and we are happy only before being happy.

History, then, in both senses of the word – meaning both the enquiry conducted by the historian and the facts of the past into which he enquires – is a social process, in which individuals are engaged as social beings; and the imaginary antithesis between society and the individual is no more than a red herring drawn across our path to confuse our thinking. The reciprocal process of interaction between the historian and his facts, what I have called the dialogue between present and past, is a dialogue not between abstract and isolated individuals, but between the society of today and the society of yesterday.

There is no real security except for whatever you build inside yourself.

Daha iyi değilim belki, ama en azından başkayım.

Şişirme, gereksiz yineleme. Aynı şeyin başka sözcüklerle yinelendiğini gören çocuk konuşmayı korkakça öğrenir. Bu yinelemenin yazarın bir ustalığı olduğunu ve övgülerini sözlerle çoğaltır gibi görünmek isteyen tilkinin niyetini gösterdiğini söylüyorsanız, bu özür benim için geçerli olur, ama öğrencim için olmaz.

Yalanım yok! Eğer sesiniz de,

Yalanım yok! Demek kimi zaman yalan söyleniyor, öyle mi? Eğer çocuğa tilkinin yalan söylediği için yalnızca yalanım yok dediğini öğretirseniz, çocuk bundan ne anlayacak?

Tüylerinize benziyorsa,

Benziyorsa! Ne demek oluyor bu? Çocuğa ses ve tüy gibi farklı nitelikleri olan iki şeyi kıyaslamasını öğretin; sizi nasıl anlayacağını göreceksiniz!

Bu ormanın sakinlerinin Anka'sı olursunuz.

Anka! Nedir bir Anka? İşte ansızın o yalancı antikçağın içine atılmış oluyoruz. Neredeyse mitolojinin içine.
Bu ormanın sakinleri! Ne kadar mecazlı bir söylem! Dalkavuk, dilini soylulaştırıp daha çekici kılmak için, ona daha çok saygınlık kazandırıyor. Çocuk bu inceliği kavrayabilecek midir? Soylu üslupla sade üslubun ne olduğunu acaba biliyor mu, bilebilir mi?

Sevincine diyecek yoktu karganın, bu sözleri duyunca

Bu pek bilinen deyimi anlamak için daha önce çok güçlü duygular yaşanmış olması gerekir.

Göstermek için güzel sesini

Unutmayın ki çocuğun bu dizeyi ve tüm masalı anlaması için karganın güzel sesinin ne olduğunu bilmesi gerekir.

Açtı koca ağzını, düşürdü peynirini.

Bu dize çok güzel; yalnızca ahengi bile görüntüyü yaratıyor. Açılmış kocaman çirkin bir gaga görüyorum; dallar arasından peynirin düştüğünü görüyorum, ama bu tür güzelliklerden çocuklar yararlanamaz.

Tilki kapıp peyniri dedi ki: Beyefendiciğim,

Bakın iyilik hemen budalalığa dönüşüyor: Çocuklara bir şeyler öğretmek için zaman yitirilmiyor.

Bilin ki her dalkavuk

Genel bir özdeyiş. Artık bir şey anlatmıyor.

Kendisini dinleyen kişinin sırtından geçinir.

On yaşında bir çocuk bu dizeyi kesinlikle anlayamaz.

Bu ders de bir peynire değer, kuşkusuz.

Bu anlaşılıyor ve düş

Development of an organism from a single germ cell into a multicellular entity is a self-organizing system from any point of view and I wish to contend that this self-organizing system is a subsystem of the self-organizing system called 'evolution'.

Plus le corps est faible, plus il commande ; plus il est fort, plus il obéit.

The long term ultimate objective – the holy grail – is we would like to help make life multi-planetary.

Haced todo lo contrario, de lo que se acostumbra y casi siempre acertareís.

To be driven by our appetites alone is slavery, while to obey a law that we have imposed on ourselves is freedom.

Market share was the grand old metric, the guiding light, the compass of the product-centric age. Companies focused on improving their product and building economies of scale. This product-centric thinking led to the battle cry: "Get more market share and the profit will follow."

What do I have to fear from them now that everything is over? Since they can no longer make things any worse for me, they can no longer frighten me. Anxiety and terror are ills from which they have delivered me for ever: this is real relief for me. Real ills have little hold over me; I deal easily with those that I actually experience, but not with those that I fear. My fevered imagination adds them together, turns them over and over, draws them out and increases them. The expectation of them tortures me a hundred times more than their actual presence, and the threat of them is far worse than the blow itself. As soon as they happen, the experience of them strips them of their imagined aura and cuts them down to their true size.

The ever-recurring law of necessity soon teaches a man to do what he does not like, so as to avert evils which he would dislike still more... this foresight, well or ill used, is the source of all the wisdom or the wretchedness of mankind.