Everything that is remembered about the past is washed, and often drowned, in nostalgia, pride, illusions and passions of all kinds. - Theodore Zeldin

Karşılıklı hoşgörü değilse bile karşılıklı bilgi, sözde medeniyetler çatışmasına verilecek bir cevaptır; ancak aslında cevabın yarısı, hatta üçte biridir. Çünkü bilgi her zaman şüphe ve belirsizlik yüzünden sınırlanır ve şüphe duymak da tatmin edici bir sanata dönüştürülememiştir henüz. Ve bilgi, tıpkı yemek gibi, kimin pişirdiğine, nasıl servis edildiğine ve yiyecek kişinin öncesinde neler yediğine bağlı olarak farklı bir lezzete ve görünüme bürünür. Bilgi, çiğ değildir hiçbir zaman. Bilgiyi pişirmek ve yemek belki de tüm sanatların en zorudur.

Anlamak, anlaşmazlığı ortadan kaldırmaz, ama anlaşmazlığı zenginlik veren bir deneyime dönüştürür; insanda, insanlığın çeşitliliğinin gizemli dünyasına kabul edildiğine ve yalnızca kısmen yaşıyor olmaktan kurtulabileceğine dair bir his yaratır.

Çoğu medeniyet ve çoğu din, içsel olarak iki vizyon arasında çatışma yaşamıştır. Bunlardan biri, medeniyeti şehir-kale olarak gören yaklaşımdır, duvarlarla çevrilidir, kendisini barbarlara karşı korur ve dış dünyanın kötülüklerini reddeder. Diğer yanda ise şehir-liman yaklaşımı vardır, her daim sahip olmadığı şeyin peşindedir, yabancılarla ticaret yaparak daha iyi bir yaşamın yollarını arar ve nereye götüreceği konusunda fazla endişeye kapılmadan yenilikleri ithal eder. Bu, yaşamı basitleştirilmiş halde isteyenlerle, yaşamı farklılık ve karmaşıklık karışımı olarak kabul edenler arasındaki ayrımdır.