Time obliterates the fictions of opinion and confirms the decisions of nature. - Cicero

Ey yüksek bilgelik! Dostluğu yaşamdan kaldırmak isteyenler, güneşi dünyadan ayıranlara benzerler; ölmez tanrılar insanlara dostluktan daha iyi, daha tatlı bir şey vermedi...
...Ruhta eylem olmazsa, insanla hayvan arasında demiyorum, ama insanla ağaç kütüğü, kaya ya da bu gibi bir eşya arasında ne ayrım kalır? Çünkü kendisinin sert, hem de demir gibi sert olmasını isteyenlerin sözlerini dinlemeyen erdem, aslında bir çok işte olduğu gibi, özellikle dostlukta yumuşaktır ve işlenebilir; öyle ki, dostun mutlu günlerinde sanki genişler, kara günlerinde sıkışır. Bu yüzden dost için duyulacak kaygı, dostluğu yaşamdan kaldıracak denli büyük değildir. Aynı biçimde kimi sıkıntı ve üzüntüler doğurabilir diye erdemden vazgeçilecek de değildir.

Must I not here express my wonder that any one should exist who persuades himself that there are certain solid and indivisible particles carried along by their own impulse and weight, and that a universe so beautiful and so admirably arrayed is formed from the accidental concourse of those particles? I do not understand why the man who supposes that to have been possible should not also think that if a countless number of the forms of the one and twenty letters, whether in gold or any other material, were to be thrown somewhere, it would be possible, when they had been shaken out upon the ground, for the annals of Ennius to result from them so as to be able to be read consecutively,—a miracle of chance which I incline to think would be impossible even in the case of a single verse.

For the whole life of a philosopher is, as the same philosopher says, a meditation on death.