Multas per gentes et multa per aequora vectus
Advenio has miseras, frater, ad inferias,
Ut te postremo donarem munere mortis
Et mutam nequiquam alloquerer cinerem.
Quandoquidem fortuna mihi tete abstulit ipsum,
Heu miser indigne frater adempte mihi,
Nunc tamen interea haec prisco quae more parentum
Tradita sunt tristi munere ad inferias,
Accipe fraterno multum manantia fletu,
Atque in perpetuum, frater, ave atque vale.

Omnia mutantur, nos et mutamur in illis.

Parturient montes, nascetur ridiculus mus.

Dum novus errat amor, vires sibi colligat usu:
Si bene nutrieris, tempore firmus erit.
Quem taurum metuis, vitulum mulcere solebas:
Sub qua nunc recubas arbore, virga fuit:
Nascitur exiguus, sed opes adquirit eundo,
Quaque venit, multas accipit amnis aquas.

Sic rerum summa novatur
semper, et inter se mortales mutua vivunt. augescunt aliae gentes, aliae minuuntur,
inque brevi spatio mutantur saecla animantum
et quasi cursores vitae lampada tradunt.

cum vero id possis mutata velificatione assequi, stultum est eum tenere cum periculo cursum, quem ceperis, potius quam eo commutato quo velis tamen pervenire, sic,

Omnia mutantur; nihil interit

Μundo morere, ejus insaniam rejiciens: vive Deo, per ipsius cognitionem, veterem generationem repudians. Νοn facti sumus ut moreremur, sed nostra culpa morimur. Perdidit nos libera voluntas: servi facti sumus, qui liberi eramus: per peccatum venditi sumus. Νihil mali factum est a Deo: nos ipsi improbitatem produximus. Εam vero qui produxerunt, denuo repudiare possunt.

Sed fortuna, quae plurimum potest cum in reliquis rebus tum praecipue in bello, parvis momentis magnas rerum commutationes efficit; ut tum accidit.

Sed fortuna, quae plurimum potest cum in reliquis rebus tum praecipue in bello, parvis momentis magnas rerum commutationes efficit; ut tum accidit.

Omnia mortali mutantur lege creata,
Nec se cognoscunt terræ vertentibus annis,
Et mutant variam faciem per sæcula gentes,
At manet incolumis mundus suaque omnia servat.

Si quanta nobilitas et fortuna mihi fuit, tanta rerum prosperarum moderatio fuisset, amicus potius in hanc urbem quam captus venissem, neque dedignatus esses claris maioribus ortum, plurimis gentibus imperitantem foedere in pacem accipere.

Tempora mutantur, nos et mutamur in illis.

Nam multa praeter spem, scio, multis bona evenisse. At ego etiam qui speraverint, spem decepisse multos.