Dépouille devant tous l’orgueil qui te dévore, Cœur gonflé d’amertume et qui t’es cru fermé. Aime, et tu renaîtras ; fais-toi fleur, pour éclore ; Ap… - Alfred de Musset

Malgré moi, l'infini me tourmente

Elle aurait aimé, si l’orgueil
Pareil à la lampe inutile
Qu’on allume près d’un cercueil,
N’eût veillé sur son coeur stérile.

Elle est morte, et n’a point vécu.
Elle faisait semblant de vivre.
De ses mains est tombé le livre,
Dans lequel elle n’a rien lu.

Sirkte yaralanan boğalar, sırtlarında matadorun kılıcıyla, bir köşede yatmaya gitmek ve sükûn içinde ölmekte serbesttirler. Şurada veya burada, söyleyin bana, ne yapmaya gideyim. Bana temiz bir sema, ağaçlar ve evler, konuşan, içen, şarkı söyleyen adamlar, rakseden kadınlar ve doludizgin koşan atlar göstereceksiniz. Bütün bunlar hayat değildir, hayatın gürültüsüdür.