Al salir, veo en el pequeño patio delante de la casita dos niños de cuatro a cinco años con una mujer; su madre, evidentemente, a la que saludo. El n… - André Gide

إنني اترك الماضي خلفي بعيدا كأنه عصفور يطير ويترك ظله.

انسان باید بیاموزد بدون قدرت الهی سر کند...ما هنوز به این نقطه نرسیده ایم.برای رسیدن به مرحله بی خدایی کامل،تقوای بسیار زیادی لازم است و برای باقی ماندن در آن مرحله،تقوایی به مراتب بیشتر.مومن شاید این سخن را چیزی غیر از دعوت به فساد و تباهی نینگارد،اگر چنین است پس زنده باد خدا!زنده باد دروغ مقدس که بشریت را از نابودی و مصیبت می رهاند.اما آیا انسان نمی تواند بیاموزد که به کمک تقوا همان چیزی را که از خدا انتظار دارد،از خودش متوقع باشد؟با این همه،باید به این نقطه برسد.دست کم باید این راه را آغاز کنند،وگرنه خواهیم باخت.در این بازی غریبی که روی زمین درجریان است...تنها درصورتی برنده خواهیم شد که اندیشه خدا و تسلیم و تعبد ،جایش را به تقوای انسانی و شرف انسانی بدهد.

No encounter occured that day, and I was glad of it; I took out of my pocket a little Homer I had not opened since leaving Marseilles, reread three lines of the Odyssey, learned them by heart; then, finding sufficient sustenance in their rhythm and reveling in them at leisure, I closed the book and remained, trembling, more alive than I had thought possible, my mind numb with happiness.