But unity divides. Unity excludes. Unity polarizes. The corollary of the nation’s unity is the elimination of any individuals or groups that disrupt … - Jean-Jacques Rousseau

The extreme inequalities in the manner of living of the several classes of mankind, the excess of idleness in some, and of labour in others, the facility of irritating and satisfying our sensuality and our appetites, the too exquisite and out of the way aliments of the rich, which fill them with fiery juices, and bring on indigestions, the unwholesome food of the poor, of which even, bad as it is, they very often fall short, and the want of which tempts them, every opportunity that offers, to eat greedily and overload their stomachs; watchings, excesses of every kind, immoderate transports of all the passions, fatigues, waste of spirits, in a word, the numberless pains and anxieties annexed to every condition, and which the mind of man is constantly a prey to; these are the fatal proofs that most of our ills are of our own making, and that we might have avoided them all by adhering to the simple, uniform and solitary way of life prescribed to us by nature.

I had brought from Paris the national prejudice against Italian music; but I had also received from nature that acute sensibility against which prejudices are powerless. I soon contracted the passion it inspires in all those born to understand it.

Toplum hali, insanların emeği kendi gereksinimlerinden fazlasını sağladığı sürece ayakta durabilir.”
“Genel giderler, kaynakları ne kadar aşarsa, yurttaşların yükü o kadar ağır olur. Bu yükün ağırlığını ölçerken, vergilerin tutarından çok, çıktıkları ellere dönmek için geçmek zorunda oldukları yolu ölçmek gerekir. Bu dolaşım çabuk ve düzenli olursa, verginin az yada çok olması önemli değildir; halk her zaman varlıklı, devlet hazinesi her zaman yolunda demektir. Tam tersine halk ne kadar az vergi öderse ödesin, vergi eline dönmüyorsa, durmadan vergi ödediği için elinde avucunda bir şey kalmaz olur; devlet de hiçbir zaman varlıklı olamaz ve halk hep yoksul kalır. Halkla hükümet arasında uzaklık ne kadar artarsa vergiler de o ölçüde ağırlaşır.
Bundan ötürü halk, demokrasilerde en hafif vergi yükü altındadır; aristokraside daha ağır, monarşideyse en ağır yükü taşır.”
“Özgür devletlerde her şey ortak yarara harcanır, Monarşi ile yönetilen devletlerdeyse, kamu gücü ile kişilerin gücü birbirini karşılıklı olarak etkiler; birinin güçsüzlüğü, öbürünün gücünü artırır. Zorbalık yönetimi ise, uyrukları mutlu etmek amacıyla yönetecek yerde, yönetmek amacıyla yoksul duruma sokar anları.”
“Halkın nüfusu az olan memleketlerde zorba yönetime en elverişli memleketlerdir. Yırtıcı hayvanlar ancak çöllerde hüküm sürer.”
“Her şey eşit olmak koşuluyla, dışarıdan katılmalar, yurttaşlığa alınmalar ve sömürgeler olmadan, yönetimi altında yurttaş sayısının arttığı hükümet şüphesiz ki en iyi hükümettir.”
“Issızlık yarattıkları yerde barış var diyorlar”
“İnsanoğlunu gerçekten mutlu eden şey, dirlikten çok özgürlüktür.”
“Tiran, hakka ve yasalara aldırış etmeksizin zorbaca yöneten krala denir. Tiran haksız olarak krallık gücünü eline geçiren kişidir. O halde egemen gücü zorbalık ve düzenle kendine mal edene de despot denir. Tiran yasalara göre yönetme hakkını yasalara aykırı olarak kendine mal eden kimsedir. Despot ise kendini yasaların üstüne çıkaran kişidir.”
“İnsanın yapısı doğanın eseridir. D