...a writer's works, like the water in an artesian well, mount to a height which is in proportion to the depth to which suffering has penetrated his … - Marcel Proust

From that instant I had not to take another step; the ground moved forward under my feet in that garden where, for so long, my actions had ceased to require any control, or even attention, from my will. Custom came to take me in her arms, carried me all the way up to my bed, and laid me down there like a little child.

Illness is the doctor to whom we pay most heed; to kindness, to knowledge, we make promise only; pain we obey.

A w końcu, jeśli chwile wytchnienia lub dystrakcji towarzyskich okażą mi się konieczne, czułem, że bardziej od rozmów intelektualnych, które ludzie światowi uważają za pożyteczne dla pisarza, miłostki z zakwitającymi dziewczętami będą moim pokarmem wybranym, któremu ostatecznie dam przystęp do mojej wyobraźni, przypominającej owego słynnego konia karmionego tylko różami.