Pien d'un vago penser che me desvia da tutti gli altri. - Petrarch

Als de geluiden op de aard vervagen,
de wind gaat liggen en de oceaan
het deinen staakt, de dieren slapen gaan,
de Nacht zich wiegt in zijn besterde wagen,

dan blijf ik waken, peinzen, gloeien, klagen,
want elke ochtend vangt mijn oorlog aan,
en slechts in wie mij dit heeft aangedaan
vind ik mijn vrede en mijn welbehagen.

De bron die mij het levenssap moet geven,
brengt zowel bitter water voort als zoet;
en één hand heelt me, na me te doorboren.

Zij doet mij duizendmaal per dag herleven,
omdat mijn lijden eeuwig duren moet,
terwijl mij geen verlossing is beschoren.

(Ike Cialona)

I stop, then, in my tracks, to recollect the awesome presence that I’ve left behind, the road ahead so long, my life so short, and bow my head and burst out into tears.

Una gran quantità di libri è un fardello faticoso, e per l'anima una distrazione. Allo stesso tempo procura grande abbondanza di lavoro e mancanza di riposo. L'intelligenza si gira qua e là: la memoria è appesantita da una cosa e da un'altra... Credimi, questo non significa nutrire con gli scritti il proprio spirito, ma soffocarlo sotto il peso delle cose e seppellirlo: o forse torturare l'anima stordita da troppe cose come Tantalo in mezzo alle onde, che non può assaggiare niente e desidera ardentemente tutto.