He managed to come into the world at what was still a fitting time. All that was to pass passed in this house. Not in housing projects, not in furnis… - Wisława Szymborska

The counting of weekdays would inevitably seem to be a senseless activity; dropping letters in the mailbox a whim of foolish youth; the sign "No Walking On The Grass" a symptom of lunacy.

Musi być do wyboru,
Zmieniać się, żeby tylko nic się nie zmieniło.
To łatwe, niemożliwe, trudne, warte próby.
Oczy ma, jeśli trzeba, raz modre, raz szare,
Czarne, wesołe, bez powodu pełne łez
Śpi z nim jak pierwsza z brzegu, jedyna na świecie.
Urodzi mu czworo dzieci, żadnych dzieci, jedno.
Naiwna, ale najlepiej doradzi.
Słaba, ale udźwignie.
Nie ma głowy na karku, to będzie ją miała.
Czyta Jaspersa i pisma kobiece.
Nie wie po co ta śrubka i zbuduje most.
Młoda, jak zwykle młoda, ciągle jeszcze młoda.
Trzyma w rękach wróbelka ze złamanym skrzydłem,
własne pieniądze na podróż daleką i długą,
tasak do mięsa, kompres i kieliszek czystej.
Dokąd tak biegnie, czy nie jest zmęczona.
Ależ nie, tylko trochę, bardzo, nic nie szkodzi.
Albo go kocha albo się uparła.
Na dobre, na niedobre i na litość boską.

The world, whatever we might think about it terrified by its vastness and by our helplessness in the face of it, embittered by its indifference to individual suffering — of people, animals, and perhaps also plants, for how can we be sure that plants are free of suffering; whatever we might think about its spaces pierced by the radiation of stars, stars around which we now have begun to discover planets, already dead? still dead? — we don’t know; whatever we might think about this immense theater, to which we may have a ticket, but it is valid for a ridiculously brief time, limited by two decisive dates; whatever else we might think about this world — it is amazing.