¡Qué manía en un ser tan efímero como el hombre ha de tener siempre fija la vista en un porvenir lejano que rara vez llega, y descuidar su presente, … - Jean-Jacques Rousseau

Bir devletin yapısı ne zaman gerçekten sağlam ve sürekli olur? Törelere gerektiği gibi uyulduğu zaman. Törelere uyulunca da, doğal ilişkilerle yasalar hep aynı noktalarda uzlaşma durumundadırlar.”
“Özgürce yapılan her iş iki etkenden doğar. Biri ruhsal etken, yani işi belirleyen, tanımlayan istem; diğeri maddesel etken, yani işi gerçekleştiren güç. İsteme yasama gücü, güce de yürütme gücü denir. Bunların ikisi birleşmedikçe politik bütünde hiçbir şey yapılamaz. Yasama gücü halkın elindedir. Yürütme gücü, yasacı yada egemen varlık niteliği ile çoğunluğun elinde olamaz. Çünkü bu güç yalnız özel davranışlara dayanır ve yasanın yetkisine girmediği gibi, egemen varlığın yetkisine de girmez, çünkü onun işlemleri yasadan başka bir şey değildir.”
“Hükümet egemen varlığın sadece aracıdır. Yurttaşlarla egemen varlığın karşılıklı ilişkilerini sağlamak amacıyla kurulmuş, gerek yasaları yürütmek, gerekse politik ve toplumsal özgürlükleri sürdürmekle görevli, aracı bir bütündür. Egemen varlığın birer görevlisi olan yöneticiler, yine onun adına devlet gücünü kullanırlar. Egemen varlık bu yetkiyi sınırlayabilir, değişiklik yapabilir ve dilediği zamanda geriye alabilir. Egemen varlık yönetmeye, yönetici yasamaya, yurttaşlar da yasayı hiçe saymaya kalkıştılar mı düzen yerini karışıklığa bırakır. Devlet kendiliğinden, hükümetse ancak egemen varlıkla birlikte vardır.”
“Halkın nüfusu ne kadar çoksa, egemen varlığın uyruklarına olan ilişkisi o kadar artar. Yöneticiler ne kadar çok olursa, hükümet o kadar güçsüz olur. Her yöneticinin hemen her zaman bir yönetim görevi vardır. Oysa her yurttaş kendi başına hiçbir egemenlik görevi yapamaz.”
“Egemen varlık yönetim görevini bütün halka yada halkın büyük bir bölümüne bırakabilir, yönetici yurttaşların sayısı öbür yurttaşların sayısını aşar DEMOKRASİ “
“Egemen varlık yönetim işini bir azınlığın eline bırakabilir, yurttaş sayısı yönetici sayısından çok olur ARİSTOKRASİ”
“Egemen varlık yönetimi tek bir yöneticinin eline bırakır, bütün görevliler

Why is man alone subject to becoming an imbecile? Is it not that he thereby returns to his primitive state, and that, while the animal which has acquired nothing and which also has nothing to lose, always retains its instinct, man, in losing through old age or other accidents all that his perfectibility has enabled him to acquire, thus falls even lower than the animal itself?

Sensitivity is the principle of all action. A being, albeit animated, who would feel nothing, would never act, for what would its motive for acting be? God himself is sensitive since he acts. All men are therefore sensitive, and perhaps to the same degree, but not in the same manner. There is a purely passive physical and organic sensitivity which seems to have as its end only the preservation of our bodies and of our species through the direction of pleasure and pain. There is another sensitivity that I call active and moral which is nothing other than the faculty of attaching our affections to beings who are foreign to us. This type, about which study of nerve pairs teaches nothing, seems to offer a fairly clear analogy for souls to the magnetic faculty of bodies. Its strength is in proportion to the relationships we feel between ourselves and other beings, and depending on the nature of these relationships it sometimes acts positively by attraction, sometimes negatively by repulsion, like the poles of a magnet. The positive or attracting action is the simple work of nature, which seeks to extend and reinforce the feeling of our being; the negative or repelling action, which compresses and diminishes the being of another, is a combination produced by reflection. From the former arise all the loving and gentle passions, and from the latter all the hateful and cruel passions.