War was return of earth to ugly earth, War was foundering of sublimities, Extinction of each happy art and faith By which the world had still kept he… - Robert Graves

By Jesus’s time the Law of Moses, originally established for the government of a semi-barbarous nation of herdsmen and hill-farmers, resembled a petulant great-grandfather who tries to govern a family business from his sick-bed in the chimney-corner, unaware of the changes that have taken place in the world since he was able to get about: his authority must not be questioned, yet his orders, since no longer relevant, must be reinterpreted in another sense, if the business is not to go bankrupt. When the old man says, for instance: “It is time for the women to grind their lapfuls of millet in the querns,” this is taken to mean: “It is time to send the sacks of wheat to the water-mill.”

Soldiers really are an extraordinary race of men, as tough as shield-leather, as superstitious as Egyptians and as sentimental as Sabine grandmothers.

To jest dzika ziemia, kraj, który sam wybrałem,
W nim szorstka, skalna góra, wielkie wrzosowisko.
Rzadko na pustych polach tych głos jakiś słychać,
Chyba głos zimnej wody, co gdzieniegdzie płynie
Przez skały i wrzos wiotki rosnący w pustkowiu.
Mysz tędy przebiegnie ni ptak nie przeleci,
Bojąc się myszołowa, co po niebie płynie.

Szybuje tam i krąży, kołysząc skrzydłami,
Królestwo swe szerokie bystrym mierzy okiem,
Łowi drżenie niewielkich ukrytych żyjątek,
Rozdziera na kawałki i zrzuca je z nieba;
Tkliwości i litości serce nie dopuszcza,
Tam gdzie woda i skała tylko są pokarmem -
Życie niełatwe, strachu jest pełne i wstrząsów.

Czas nigdy nie wędrował do tego odludzia,
Wrzos i czarne bażyny kwitną po terminie,
Skały sterczą, strumyki spływają śpiewając,
O to, czy pora wczesna, czy późna, nie dbają;
Niebo płynie nad głową, błękitne lub szare;
Zimę poznałbyś po tym, że śniegiem zacina,
Gdyby nie to, że czerwiec jej zbroi się ima.

Jednak to moja ziemia, najbardziej ją kocham,
Pierwszy kraj, jaki powstał z Potopu, Chaosu;
Nie ma w nim żadnych dolin miłych dla popasu,
Nie ma podkutych koni, krwią nie był kupiony.
Kraj odwieczny - pagórki są w nim fortecami
Dla półbogów, gdy kroczą po ziemi, strach siejąc
Wśród tłumu tłustych mieszczan w odległych dolinach.