Amicitia semper prodest, amor aliquando etiam nocet

...ibi boni mores valent quam alibi bonae leges.

Intret amicitiae nomine tectus amor.

Qui finem quaeris amoris,
Cedit amor rebus; res age, tutus eris.

Qui mente novissimus exit,
lucis amor.

Nunc scio quid sit Amor.

Errat, qui finem vesani quaerit amoris:
verus amor nullum novit habere modum

Dum novus errat amor, vires sibi colligat usu:
Si bene nutrieris, tempore firmus erit.
Quem taurum metuis, vitulum mulcere solebas:
Sub qua nunc recubas arbore, virga fuit:
Nascitur exiguus, sed opes adquirit eundo,
Quaque venit, multas accipit amnis aquas.

Sed amor erga rem aeternam et infinitam sola laetitia pascit animum, ipsaque omnis tristitiae est expers; quod valde est desiderandum totisque viribus quaerendum.

Quid leges sine moribus vanae proficiunt?

Atqui si vitiis mediocribus ac mea paucis
mendosa est natura, alioqui recta, velut si
egregio inspersos reprehendas corpore naevos,
si neque avaritiam neque sordes nec mala lustra
obiciet vere quisquam mihi, purus et insons,
ut me collaudem, si et vivo carus amicis...
at hoc nunc
laus illi debetur et a me gratia maior.
nil me paeniteat sanum patris huius, eoque
non, ut magna dolo factum negat esse suo pars,
quod non ingenuos habeat clarosque parentis,
sic me defendam.

Quam cum suavissima et maxima voce legisset, admirantibus omnibus "quanto" inquit "magis miraremini, si audissetis ipsum!"

Omnia vincit Amor; et nos cedamus Amori.

Amor vincit omnia