gönlümüzde kaygılar, kollarımızda boşluk, geçici zevkler ve bitmek bilmez dert, kışın güller, yaz ortasında buz, belirsiz umut önümüzde ve kısa süren… - Petrarch

Vol schaamte dat ik niet genoeg liet horen
over uw schoonheid, vrouwe, denk ik weer
hoe zij mij zozeer trof, die eerste keer,
dat mij geen ander ooit nog zal bekoren.

Maar u te loven is mij niet beschoren:
te ontoereikend blijkt mijn ganzenveer.
Mijn hersens lijken, als ik het probeer,
verlamd te zijn en in ontzag bevroren.

Vaak ving ik aan te zingen, maar moest zwijgen
omdat mijn krachten mij begaven, want
welk stemgeluid kan tot uw hoogte stijgen?

Vaak wilde ik een lofdicht op u maken,
maar schroom heeft steeds mijn pen, mijn hoofd, mijn hand
gedwongen om die pogingen te staken.

(Ike Cialona)

Sol se stessa, et nulla altra, simiglia.

I have not seen you, lady,
leave off your veil in sun or shadow,
since you knew that great desire in myself
that all other wishes in the heart desert me.
While I held the lovely thoughts concealed,
that make the mind desire death,
I saw your face adorned with pity:
but when Love made you wary of me,
then blonde hair was veiled,
and loving glances gathered to themselves.
That which I most desired in you is taken from me:
the veil so governs me
that to my death, and by heat and cold,
the sweet light of your lovely eyes is shadowed.