Stands at the sea, wonders at wondering: I a universe of atoms an atom in the universe - Richard Feynman

"شانه های بلند

"جایزه نوبل به من هیچ ربطی نداره. اعصابم رو به هم می ریزه. از مدال خوشم نمیاد. به خاطر کاری که انجام دادم، به خاطر مردمی که کارم را می فهمن افتخار می کنم و می دونم هم که تعداد زیادی فیزیک دان وجود داره که از کار من استفاده می کنن. همین برای من کافیه. واقعا فایده ی اینکه یک نفری تو آکادمی سوئد بگیره بشینه تصمیم بگیره که کار یه نفر دیگه به اندازه کافی ارزشمنده که جایزه بگیره رو نمی فهمم. من قبلا جایزه ام را گرفته ام. جایزه همون لذت پیدا کردن چیز میزه، حالی که کشف یه چیزی به آدم می ده، مشاهده ای که بقیه مردم بتونن ازش استفاده کنن. این چیزا واقعیه، مدال برای من مصنوعی و غیر واقعیه. من به مدال و جایزه اعتقادی ندارم، اذیتم می کنه، مدال اذیتم می کنه، مدال و جایزه سرشونه اس، یونیفورمه، بابام منو اینجوری بار آورده نمی تونم تحمل کنم، این چیزا ناراحتم می کنه." - ریچارد فاین‌من، فیزیکدان برنده ی جایزه نوبل"

The attempts to try to represent the electric field as the motion of some kind of gear wheels, or in terms of lines, or of stresses in some kind of material have used up more effort of physicists than it would have taken simply to get the right answers about electrodynamics. It is interesting that the correct equations for the behavior of light were worked out by MacCullagh in 1839. But people said to him: 'Yes, but there is no real material whose mechanical properties could possibly satisfy those equations, and since light is an oscillation that must vibrate in something, we cannot believe this abstract equation business'.

Scientific knowledge is a body of statements of varying degrees of certainty — some most unsure, some nearly sure, none absolutely certain.