Do të mendoja se shpirti që është prishur një herë është prishur përgjithmonë, përpos nëse ndonjë ndryshim i papritur, ndonjë ndërrim i befasishëm i … - Jean-Jacques Rousseau

" "

Do të mendoja se shpirti që është prishur një herë është prishur përgjithmonë, përpos nëse ndonjë ndryshim i papritur, ndonjë ndërrim i befasishëm i fatit dhe i situatës i ndryshon papandehur marrëdhëniet e tij dhe me një tronditje të fuqishme i ndihmon të marrë të mbarën. Pasi i ka ndërprerë të gjitha shprehitë e tij dhe i janë ndryshuar të gjitha pasionet, në këtë rrëmujë të përgjithshme, njeriu e gjen ngandonjëherë karakterin e tij të përparshëm, dhe bëhet si një qenie e re, e cila sapo ka dalur nga duart e natyrës. Atëherë kujtimi i rënies së mëparshme mund të shërbej si mbrojtje nga një rënie e re. Dje njeriu ishte i neveritshëm dhe i dobët; sot është i fuqishëm dhe shpirtmadh. Duke vështruar veten kaq nga afër në dy gjendje kaq të ndryshme, njeriu e ndien më mirë sa e vlefshme është gjendja në të cilën është ngritur, dhe bëhet më i kujdesshëm që të qëndroj aty.