Self-love, which concerns itself only with ourselves, is content to satisfy our own needs; but selfishness, which is always comparing self with other… - Jean-Jacques Rousseau

Bu kadar acımasızca bir zorlamanın onların huyu, karakteri üstünde etki yapmaması mümkün müdür? İlk duyguları acı ve üzüntüdür: Gereksinim duydukları tüm hareketlerde yalnızca engellerle karşılaşırlar. Zincire vurulmuş bir caniden daha mutsuz olarak, boşuna çabalar, öfkelenir, bağırırlar. İlk çıkardıkları ses ağlama demez misiniz? Pekâlâ böyle olduğunu sanıyorum:
Doğar doğmaz canlarını sıkıyorsunuz; sizden aldıkları ilk armağan zincirler oluyor. Sizden gördükleri ilk davranış verdiğiniz acılardır. Sesten başka özgür bir şeyleri olmadığına göre, yakınmak için nasıl bunu kullanmasınlar ki? Onlara yaptığınız kötülük yüzünden bağırıyorlar: Böyle eli kolu bağlı durumda olsaydınız, siz onlardan daha çok bağırırdınız.

If he who has control of men ought not to control the laws, then he who controls the laws ought not control men: otherwise his laws would minister to his passions..

Everything fluctuates on earth; nothing remains in a constant and lasting form, and those affections which are attached to external things necessarily change with their object. We are ever looking forward or backward, ruminating on what is past, and can return no more, or anticipating the future, which may never arrive; there is nothing solid to which the heart can attach, itself, neither have we here below any pleasures that are lasting. Permanent, happiness is, I fear, unknown, and scarcely is there an instant in our most lively enjoyments when the heart can truly say, May this moment last forever!!! How then can such a fugitive state be called happiness, which leaves an uneasy void in the heart, which ever prompts us to regret something that is past, or desire something for the future?