"Angustus animus pecūniam amat".

Sola virtus praestat gaudium perpetuum, securum; etiam si quid obstat, nubium modo intervenit, quae infra feruntur nec umquam diem vincunt.

Utinam tam facile vera invenire possim quam falsa convincere.

Quod si regum atque imperatorum animi virtus in pace ita ut in bello valeret, aequabilius atque constantius sese res humanae haberent neque aliud alio ferri neque mutari ac misceri omnia cerneres. Nam imperium facile iis artibus retinetur, quibus initio partum est. Verum ubi pro labore desidia, pro continentia et aequitate lubido atque superbia invasere, fortuna simul cum moribus inmutatur. Ita imperium semper ad optumum quemque a minus bono transferetur.

Et pro virtutum habitu quilibet et liber est, et, quatenus est liber, eatenus virtutibus pollet.

Subito cum pondere victus,
insiliente mari, summergitur alveus undis.
scuta virum cristaeque et inerti spicula ferro
tutelaeque deum fluitant.

Excole virtutem; virtus post funera vivit,
Solaque post mortem nos superesse facit.

Facile contemnitur clericus, qui saepe vocatus ad prandium, ire non recusat.

Haud satis est illis utcunque claudere versum,
Et res verborum propria vi reddere claras;
Omnia sed numeris vocum concordibus aptant,
Atque sono, quaecunque canunt, imitantur.

Stat sua cuique dies, breve et inreparabile tempus
Omnibus est vitae; sed famam extendere factis,
Hoc virtutis opus.

O fortunatos nimium, sua si bona norint
Agricolas, quibus ipsa, procul discordibus armis,
Fundit humo facilem victum justissima tellus!

Victuros agimus semper, nec vivimus unquam.

[V]irtus praemium est optimum ; virtus omnibus remus anteit profecto : libertas salus vita res et parentes, patria et prognati tutantur, servantur : virtus omnia in sese habet, omnia adsunt bona quem penest virtus.

Nec audiendi qui solent dicere, vox populi, vox Dei, quum tumultuositas vulgi semper insaniae proxima sit.