Elias Canetti Quotes

Fear thrives strongest; there is no telling how little we would be without having suffered fear. An intrinsic characteristic of humanity is the tendency to give in to fear. No fear is lost, but its hiding places are a riddle. Perhaps, of all things, fear is the one that changes least.

Ich sah verwundert, wie bescheiden, ja wie kümmerlich meine Wißbegier war, verglichen mit der eines solchen Mannes (...)

A existência pacífica na maioria das sociedades humanas possui um curso enganoso, procurando encobrir perigos e fissuras. O desaparecimento constante de pessoas de seu meio - pessoas que aqui e ali, subitamente, não se encontram mais entre os vivos - é entendido e explicado de tal forma que é como se elas não tivessem sumido de todo. Dirigimo-nos a elas, em procedimento tranquilizadores de caráter singular, como se ainda pudessem ter parte na sociedade. Em muitos casos, acreditava-se realmente na permanência delas em algum lugar, e sua inveja dos vivos era temida, pois podia acarretar perigosas conseqüências para estes.

She was crude, but loyal. He began to understand her even better than before. A pity she was so old; it was too late to try to make a human being of her.

One lives in the naïve notion that later there will be more room than in the entire past.

The crowd is the same everywhere, in all periods and cultures; it remains essentially the same among men of the most diverse origin, education and language. Once in being, it spreads with the utmost violence. Few can resist its contagion; it always wants to go on growing and there are no inherent limits to its growth. It can arise wherever people are together, and its spontaneity and suddenness are uncanny.

A murder shared with many others, which is not only safe and permitted, but indeed recommended, is irresistible to the great majority of men.

Extender sobre el mundo hecho pedazos un cielo claro que vuelva a unirlo.

A los alemanes, los seis millones de judíos asesinados les han impregnado el cuerpo y el alma; nunca más habrá un alemán que no sea también judío.

"Adına yaşama kavgası denen kavgayı, karnımızı doyurmak ve sevebilmek uğruna olduğu kadar, içimizdeki kitleyi öldürmek uğruna da veririz. Kimi koşullar altında bu kitle, bireyi bencillikten tümüyle uzak, dahası kendi yararlarına aykırı davranışlara dek götürebilir. "İnsanlık", bir kavram olarak bulunmazdan ve sulandırılmazdan çok önce, kitle olarak vardı. Bu kitle vahşi, coşkun, kocaman ve sımsıcak bir hayvan gibi hepimizin içinde, anasal etkilerin uzanabildiğinden çok, çok daha derinlerde bir anafor gibi kaynar. Kitle, yaşına karşın, dünyanın en genç hayvanı, en öz yaratığı, ereği ve geleceğidir. Onun üzerine hiçbir bilgimiz yok; hâlâ birer birey olduğumuz varsayımıyla yaşamaktayız. Kimi zaman kitle, gök gürültülerinden örülü bir fırtına, içinde her damlanın yaşadığı ve aynı şeyi istediği coşkun bir okyanus gibi saldırır üzerimize. Bu saldırının hemen ardından parçalanıp gitme alışkanlığını henüz koruduğu için, fırtına geçince yine biz olarak, zavallı ve bırakılmış şeytancıklar olarak kalırız. Bir zamanlar bu denli çok, bu denli büyük ve bu denli bütün olduğumuzu anılarımıza sığdıramayız bir türlü. İş bu noktaya vardığında, aklın boyunduruğunda yaşayanlar, sorunu "hastalık" sözcüğüyle açıklarlar, alçakgönüllülüğün bayraktarlığını yapmak isteyen ise, yanılgısının gerçeğe ne denli yaklaştığının bilincine varmaksızın, havayı "insanın içindeki hayvan" diyerek yumuşatır. Kitle ise bu arada yeni bir saldırı için hazırlanır. Bir gün gelecek, kitle artık parçalanmaz olacak; belki önce bir ülkede başlayacak bu gelişme, sonra orayı çıkış noktası yapıp çevresinde ne varsa yutarak ilerleyecek; ta ki artık Ben, Sen, O kavramları değil, ama yalnızca kitle varolacağından, kitlenin varlığına ilişkin tüm kuşkular ortadan kalkana dek."

The deception is complete. It is the deception of all leaders. They pretend that they will be the first to die, but, in reality, they send their people to death, so that they themselves may stay alive longer. The trick is always the same. The leader wants to survive, for with each survival he grows stronger. If he has enemies, so much the better; he survives them. If not, he has his own people. In any event he uses both, whether successively or together. Enemies he can use openly; that is why he has enemies. His own people must be used secretly.

Yapıyorlar, ama ne yaptıklarının bilincinde değiller, birtakım alışkanlıklar edinmişler, ama bunun nedenini bilmiyorlar; ömürleri boyunca dolaşıp durdukları halde yollarını bulamıyorlar: kitleden ayrılamayan, koyun gibi onun peşinden gidenler için doğaldır bunların tümü. Sy123

The blind man is not blind by birth, but he became blind with little effort. He has a camera, he takes it everywhere, and he just loves keeping his eyes closed. He walks about as though asleep, he has seen absolutely nothing as yet, and already he is shooting it, for when all things lie next to one another, equally small, equally large, always rectangular, orderly, cut off, named, numbered, proven and demonstrated, then you can see them much better in any event.
The blind man saves himself the trouble of viewing anything beforehand. He gathers the things he would have seen and piles them up and enjoys them as though they were stamps. He travels all over the world for the sake of his camera, nothing is far enough, shiny enough, strange enough—he gets it for the camera. He says: I was there, and he points to it, and if he could not point at it he would not know where he had been, the world is confusing, exotic, rich, who can retain it all.

The family becomes rigid and hard when it excludes others from its meals; those that must be fed provide a natural pretext for the exclusion of others. The hollowness of this pretext is revealed by families which have no children and yet make not the slightest move to share their meal with others. The 'family' of two is man's most contemptible creation.

Ionako ne postoji oskudica u osrednjim glavama.

The process of writing has something infinite about it. Even though it is interrupted each night, it is one single notation, and it seems most true when it eschews artistic devices of any sort.