Nihil sapientiae odiosius acumine nimio (Nothing is more hateful to wisdom than excessive cleverness) - Petrarch

hatalar ve düşler ve soluk görüntüler
vardı çevresinde zafer takının
ve sahte inançlar kapıların üzerinde
ve kaygan umut ediş merdivenlerde
ve zararlı kazanç ve yararlı zarar
ve basamaklar, en çok çıkanın en aşağı indiği;
yorucu dinlenme ve dinlendirici eziyet,
parlak onursuzluk ve karanlık ve kara utku,
aldatan bağlılık ve değişmeyen aldanma,
tetikte delilik ve âtıl akıl;
açık yollardan gittiğimiz, dar yollardan
büyük güçlükle kaçtığımız hapis;
hızlı inişler girmek için, çıkmak için yokuşlar;
içeride, fırtınalı bir kargaşa, iç içe geçmiş
kesin elemler ve belirsiz sevinçlerle.
asla kaynamamıştır vulcano, lipari ya da ischia,
stromboli ya da etna böyle azgın öfkeyle:
bu tehlikeli oyuna atılan, pek az seviyordur kendini.
böyle karanlık ve dar kafese
kapatıldık, orada ağardı saçlarım
kısa sürede ve değişti genç çehrem;
ve onca zaman, hep özgürlüğü düşleyip,
ruhumu, büyük arzunun hazır ve hafif kıldığı,
avutuyordum geçmiş şeyleri görerek.
bakıyordum, güneşteki kara dönmüş ben,
birçok ünlü ruha, karanlık hapsin içinde,
kısa sürede uzun resme bakar gibi,
ayak ileri gider hani, göz geriye döner.
(aşkın utkusu iii, 139-165)

She closed her eyes; and in the sweet slumber lying
her spirit tiptoed from its lodging place.
It's folly to shrink in fear, if this is dying;
for death looked lovely in her face.

The waters speak of love and the breeze and the branches and the little birds and the fish and the flowers and the grass, all together begging me always to love. But you, born in a happy hour, who call me from Heaven: by the memory of your untimely death you beg me to scorn the world and its sweet hooks.