El mundo real tiene límite, el imaginario es infinito. - Jean-Jacques Rousseau

Kimi zaman epey derin düşündüm; ama bundan pek az hoşlandığım gibi hemen her zaman da canım istemeyerek, sanki zorla düşündüm. Düşünce beni yorar ve üzgün kılar; düşlemse yorgunluğumu alır, eğlendirir. Düşünmek benim için, her zaman güçlükle dolu ve çekici olmayan bir uğraş oldu. Düşlemlerim ara sıra düşünmekle sonuçlanır; ama, düşüncelerim çoğu kez düşleme dönüşür ve şaşırtmaca sırasında, ruhum, imgelememim kanatları üzerinde evreni, herhangi bir zevki geride bırakan bir esrimeyle dolaşır.

My illusions about the world caused me to think that in order to benefit by my reading I ought to possess all the knowledge the book presupposed. I was very far indeed from imagining that often the author did not possess it himself, but had extracted it from other books, as and when he needed it. This foolish conviction forced me to stop every moment, and to rush incessantly from one book to another; sometimes before coming to the tenth page of the one I was trying to read I should, by this extravagant method, have had to run through whole libraries. Nevertheless I stuck to it so persistently that I wasted infinite time, and my head became so confused that I could hardly see or take in anything.

Su principal deber es procurar su propia conservación, sus principales cuidados son los que se debe a sí mismo; y después que adquiere uso de razón, siendo él sólo el juez de los medios propios para conservarse, llega a ser por este motivo su propio dueño.