My dear friends, I bid you farewell as your President. I remain with you as your fellow citizen! - Václav Havel

نظام پساتوتالیترهمیشه و در هر قدم مردم را لمس می‌کند، اما همیشه با دستانی پوشیده در دستکش‌های ایدئولژیک و برای همین بود که زندگی در این نظام چنین آکنده از دورویی و ریا و دورغ است؛ حکومت بروکراتیک، حکومت مردمی خوانده می‌شود؛ کاگران به نام طبقه کارگر، به بردگی کشیده می‌شوند؛ به خواری و خفت کشیدن افراد، با عنوان آزادی تمام عیار عرضه می‌شود؛ محروم کردن افراد از اطلاعات، اطلاع‌رسانی خوانده می‌شود؛ استفاده از قدرت برای ملعبه‌سازی، نظارت عمومی بر قدرت خوانده می‌شود؛‌ و سوء استفاده دلبخواهی از قدرت، رعایت قانون؛ سرکوب فرهنگ، رشد و توسعه فرهنگ خوانده می‌شود؛ توسعه نفوذ امپریالیسمی، به نام دفاع از ستم دیده شدگان عرضه می‌شود؛ فقدان آزادی بیان، در لباس عالی‌ترین شکل آزادی ارائه می‌شود؛ به انتخابات نمایشی مضحک، عالی‌ترین شکل دموکراسی اطلاق می‌شود؛ ممنوعیت تفکر مستقل، علمی‌ترین جهان‌بینی نام می‌گیرد؛ و اشغال نظامی هم، می‌شود کمک برادرانه. چون رژیم در بند دروغ‌های خودش است، باید همه‌چیز را جعل کند و وارونه جلوه دهد. باید گذشته را جعل کند، باید حال را جعل کند و باید آینده را هم جعل کند. باید آمارها را جعل کند. باید منکر این شود که یک دستگاه امنیتی فراگیر، غیرپاسخگو و خودسر دارد. باید وانمود کند به حقوق بشر احترام می‌گذارد و باید وانمود کند کسی را مورد پیگرد و آزار قرار نمی‌دهد. باید وانمود کند از هیچ‌جیز و هیچ‌کس نمی‌ترسد. باید وانمود کند در هیچ موردی وانمود نمی‌کند

This is the moment when something once more begins visibly to happen, something truly new and unique...something truly historical, in the sense that history again demands to be heard.

When a person tries to act in accordance with his conscience, when he tries to speak the truth, when he tries to behave like a citizen, even in conditions where citizenship is degraded, it won't necessarily lead anywhere, but it might. There's one thing, however, that will never lead anywhere, and that is speculating that such behavior will lead somewhere.