I have the impression that if he didn't complicate his life so needlessly, he would die of boredom. - Boris Pasternak

O fim da arte é doar somente.
(...)
Apagar-se no anonimato,
Ocultando nossa passagem
Pela vida, como à paisagem
Oculta a nuvem com recato.

Zij was nog een meisje, een kind, maar in haar ogen en op haar gezicht kon je de waakzaamheid en de onrust van deze eeuw al aflezen. Alle thema's, alle tranen en beledigingen, alle beweegredenen, alle opgehoopte haat en trots van deze eeuw stonden op haar gezicht en postuur geschreven, in het mengsel ook van haar meisjesachtige bedeesdheid en haar vermetele gratie. Je kon uit haar naam en uit haar lippen de aanklacht tegen deze eeuw indienen en uitroepen. U zult moeten toegeven, dat dat geen kleinigheid was. Het had iets van een voorbeschikking, van een voorteken ook. Het was iets, waar zij van nature over beschikt moet hebben, iets waar zij recht op gehad moet hebben.

The wood echoed to the hoarse ringing of other saws; somewhere, very far away, a nightingale was trying out its voice, and at longer intervals a blackbird whistled as if blowing dust out of a flute. Even the engine steam rose into the sky warbling like milk boiling up on a nursery alchohol stove.