Bir araya gelmiş birçok insanın, kendilerine bir bütün gözüyle baktıkları sürece, yalnız bir tek istemleri vardır. Bu istem de bütünün gözetilmesi ve… - Jean-Jacques Rousseau

" "

Bir araya gelmiş birçok insanın, kendilerine bir bütün gözüyle baktıkları sürece, yalnız bir tek istemleri vardır. Bu istem de bütünün gözetilmesi ve herkesin rahatlığı ile ilgilidir. Bu durumda devletin bütün kaynakları güçlü ve yalın, kuralları da açık ve durudur, birbirine girmiş, birbirine karşıt çıkarlar yoktur orada. Ortak yarar her yerde apaçıktır ve görülmek için sağduyudan başka bir şey istemez. Dirlik, düzenlik, birlik ve eşitlik, politika kurnazlıklarının düşmanıdır.”
“Yıkılmaya yüz tutan devlet boş ve aldatıcı bir biçim olarak ayakta durduğu, kimsede toplum bağı diye bir şey kalmadığı ve en aşağılık çıkarlar utanmadan o kutsal genel yarar adını aldığı zaman, genel istem artık dilsiz kalır. Gizli etkenlerin güttüğü insanlar, devlet sanki yokmuş, hiç var olmamış gibi, artık bir yurttaş olarak düşüncelerini ileri sürmez, özel çıkarlardan başka amaçları olmayan birtakım haksız kararları yasa diye benimserler.”
“Genel istem hiçbir zaman değişmez, bozulmaz, tertemizdir. Ama kendisine üstün gelen başka istemlere bağlıdır.”
“Bir kölenin oğlu da kendisi gibi köle olarak doğar demek, insan olarak doğmadığını ileri sürmektir.”
“Halk kurultayına bir yasa önerildiği zaman, halktan istenilen şey, önermeyi kabul edip etmemesi değil, bu yasanın kendi isteminden başka bir şey olmayan genel isteme uygun olup olmadığıdır.”
“Sağlam insanların yiyip içtiği şey hastalara nasıl iyi gelmezse, ahlakı bozulmuş bir halkı, ahlakça sağlam bir halkın yasalarıyla yönetmeye kalkışmak da iyi olmaz.”
“Diktatörlüğü gerektiren bunalımlı günlerde, devlet çok geçmeden ya kurtulur yada yok olup gider. Sıkışık durum ortadan kalktı mı, diktatörlük ya zorbalığa kaçar yada etkisiz kalır.”
“Yasalar güçlerini yitirdikten sonra hiçbir şeyin gücü kalmaz artık, her şeyden umudu kesmek gerek,”
“Cumhuriyette herkes başkalarına zarar vermeyen şeyleri yapmakta tamamen özgürdür.” (Marquis d’Argenson)